Arşiv

Müstehap, İslam hukukunda (fıkıh) yapılması tavsiye edilen ancak zorunlu olmayan davranış ve amelleri ifade eden bir terimdir. Yapan kişi sevap kazanır, yapmayan kişi ise herhangi bir günah veya ceza ile karşılaşmaz.

Vacibürriaye, "riâyet edilmesi gerekli olan" anlamına gelen Osmanlı dönemi hukuk ve bürokrasi terimidir. Aynı zamanda Osmanlı idari yapısında sadrazam, vezir, nişancı ve beylerbeyi gibi yüksek rütbeli devlet adamlarının oğullarını tanımlamak için kullanılan bir unvan niteliği taşır.

Tahdîdî, bir kanun maddesinde sayılan durumların, hallerin veya hakların sadece orada yazılanlardan ibaret olduğunu, bunların dışına çıkılamayacağını ifade eden hukuk terimidir.

Zabıtname, bir olay, toplantı, keşif veya resmi işlem sırasında yaşananların olduğu gibi yazıya dökülmesiyle oluşturulan resmi belgedir.

Müstenif, bir mahkeme kararına itiraz ederek istinaf yoluna başvuran taraftır. Yani ilk derece mahkemesinin verdiği kararı beğenmeyen ve "bir üst mahkeme bunu tekrar incelesin" diyen kişi.

Muhami, Osmanlıca ve erken Cumhuriyet dönemi hukuk dilinde "avukat" anlamına gelen terimdir.

İkrar, bir davanın taraflarından birinin, karşı tarafça ileri sürülen ve kendi aleyhine hukuki sonuç doğurabilecek bir maddi olayın doğruluğunu kabul etmesidir.